admin

Banjir di wewengkon Dayeuhkolot Kabupaten Bandung jeung sabudeureunana beuki dieu beuki rongkah waé, Perlu tarékah nu leuwih daria pikeun ngungkulanana. Kaarifan lokal heunteu bisa dibaékeun.

Deui-deui, deui-deui, masarakat nu dumuk di lelewek Bandung Kidul kocéak dengék. Ti Jumaah (28/10/2016) tilu wewengkon tilem dina amparan caah badag: Dayeuhkolot, Balééndah jeung Bojongsoang. Luhurna cai pangdéétna semet tuur, rata-rata dua meteran. Pongpok Bojongsoang, bawahan Désa Tegalluar teu luput tina kadigjayaan caah.

Naha enya pangarang sok ngabohong, tukang rahul, gedé wadul?
Kumaha lamun nampa pananya samodél kitu? Naha pangarang kudu ambek? Keun wé, tong teuing dianggap. Mending urang guar naon anu disebut ngarang jeung naon maksudna ngarang. Dina sastra aya nu disebut kagiatan aprésiasi sastra jeung kagiatan éksprési sastra. Aprésiasi sastra nyokona ka pamaca sedengkeun éksprési sastra nyokona ka pangarang. Aprésiasi téh kumaha carana maca hiji karya bari digayem dirarasakeun nikmatna. Sedengkeun éksprési mah kumaha carana ngungkapkeun rasa. Aya deui nu jadi panyambung antara pangarang jeung pamaca nyaéta kritik sastra. Eta tilu hal kawengku ku ugeran jeung aya dina sabudeureun garapan nu disebut sastra.
Naon ari ngarang?
Nu disebut ngarang teh ngéntépkeun ungkara sangkan ngawujud hiji bentuk dina wangun tinulis nu éndah. Gumantung kana niatna. Rék nulis atawa ngarang naon? Beda jeung karya tulis dina wangun karya ilmiah nu kudu napak kana téori nu aya saméméhna, ogé kudu aya buktibukti kalayan nyata. Ngarang mah nulis dina wangun nu leuwih bébas, leuwih lega, méré lolongkrang keur imajinasi, lamunan atawa sawangan. Sok sanajan kitu, pangarang butuh napak kana kanyataan. Teu salilana ulin dina dunya sawangan nu ngawang-ngawang, tapi ogé kudu tungkul nempo jalan tincakeun.