admin

Ka Alun-Alun Bandung
Ngalanglang ka Kota Kembang,
Bapa, Mamah, Adé, kuring,
mios satengah dalapan,
tabuh sabelas can dugi,
macét téh di Cileunyi,
alah ieung mani ripuh,
hawa panas kacida,
teu eureun-eureun kikiplik,
tapi angger hawa téh beuki bayeungyang.

Kuring wawartos ka Bapa,
teu kiat hoyong ka cai,
saur Bapa tahan heula,
sakedap deui gé dugi,
di payun téh pom béngsin,
di dinya bisa tarurun,
pék bari jajan heula,
ngadagoan ngeusi bénsin,
mun manjing mah bisa bari lohor heula.

Jalan macét geus kaliwat,
Si Adé geus seuri deui,
Mamah gé hahariringan,
teu lila nepi pom bénsin,
geuwat kuring ka cai,
lumpat bari rada rusuh,
atuda tos teu kiat,
hoyong ka cai ti tadi,
tos bérés mah rarasaan ngemplong pisan.

Bandung Ayeuna
Bandung geus heurin ku tangtung,
nu datang ti mana mendi,
loba nu ngadon usaha,
atawa nu ngadon cicing,
balatak ku nu daragang,
matak heurin anu ulin.

Toko-toko pararinuh,
trotoar heurin ku parkir,
pabeulit jeung nu balanja,
pahibut nu barangbeuli,
adu tawar ramé pisan
kasawur ku sora mobil

sorana patinggarerung,
angkot pabeulit jeung taksi,
riweuh néangan panumpang,
pada-pada embung rugi,
puguh diudag setoran,
balik kudu meunang bati.

Guguritan dina Pupuh Asmarandana
Budak Bangor
Kacatur Arman jeung Andi,
budak sakola ti kota,
di kelas ngan heureuy baé,
diajar sakahayangna,
lamun dipapatahan,
tara ieuh daék nurut,
dasar adatna wangkelang.

Hiji poé baradami,
éta budak nu duaan,
arék arulin ka warnét,
kajeun bolos ti sakola,
teu mikir akibatna,
nurut laku nu teu puguh,
kaleungitan akal séhat.

Caritana enggeus nepi
ka warnét di deukeut pasar,
lumayan tempatna ramé,
puguh da loba nu dagang,
Andi kadua Arman,
di warnét diukna nyumput
meureun sieun kanyahoan.

Di Mekah Tepung Silaturahmi
Jamaah téh asal béda nagri,
ti wétan ka kulon,
nagri kidul katut nagri kalér,
rupa-rupa bangsa pada hadir,
mungguh umat Nabi,
kabéh gé kasaur.

Di Mekah tepung silaturahmi,
patanya patakon,
silihrérét loba anu anéh,
nyidik-nyidik kulit warna-warni
panon, irung, biwir,
dedegan nya kitu.

Ku pakéan gé matak kataji,
godéblag berelong,
potonganna gobrah jeung godobér,
nu disarung jeung nu disamping,
kabéh narik ati,
runtut raut rukun.

Ka Kebon Binatang
Ulin ka kebon binatang, (8-a)
di Bandung di Taman Sari, (8-i)
kuring ulin téh opatan, (8-a)
Bapa, Mamah, Tétéh, kuring, (8-i)
di jalan suka seuri, (7-i)
datang téh tabuh sapuluh, (8-u)
nu ka lokét mung Bapa, (7-a)
maksudna ngagaleuh karcis, (8-i)
sedeng kuring tiluan nungguan heula. (12-a)

Teu lila ronghéap Bapa, (8-a)
bari ngiwir-ngiwir karcis, (8-i)
ngajak kuring saréréa, (8-a)
muru gerbang beulah sisi, (8-i)
Bapa anu mimiti, (7-i)
mapah angkatna ti payun, (8-u)
Tétéh pengkereunana, (7-a)
leumpang bari sura-seuri, (8-a)
bungah pisan pareng ka kebon binatang. (12-a)

Tuluy kuring saréréa, (8-a)
ngantay asup hiji-hiji, (8-i)
singhoréng lega kacida, (8-a)
jaba hawana gé tiis, (8-i)
seger kaliwat saking, (7-i)
tatangkalan jararangkung, (8-u)
aya tangkal camara, (7-a)
paselang jeung tangkal pornis, (8-i)
linduk iuh beresih ku matak betah. (12-a)
Mimitina Bapa ngajak, (8-a)
ka kandang manuk laleutik, (8-i)
loba manuk rupa-rupa, (8-a)
disarada mani ricit, (8-i)
tuh itu Jalak Bali, (7-i)
eunteup dina kawat luhur, (8-u)
di juru aya gagak, (7-a)
buluna hideung laluis, (8-i)
sora béar kakupingna matak hégar. (12-a)